حدود دو سال پیش کتابی بنام «اسطوره شکسته» منتشر شد نویسنده این کتاب که خود را «غلام» و «آزاد»ی خواه ( غلام حسین آزادی) معرفی کرده بود برای کسی شناخته شده نبود. تنها یکی دو تا سر نخ وجود داشت: اینکه در شهر قم نوشته شده و در میان منابع مورد استفاده در این کتاب از یادداشتهای چاپ نشده کسی بنام «علی نجفی» استفاده کرده است.

کتاب «اسطوره شکسته» را بسیاری از دوستان احتمالاً خوانده اند نویسنده با ادعای بررسی کارنامه سیاسی رهبر شهید مزاری با ناجوانمردی بدترین اهانت ها و رکیک ترین توهینها را به مقاومت غرب کابل و سرداران سربلند آن به خصوص رهبر شهید نسبت داده است. در این کتاب شهید مزاری عامل بزرگ بدبختی های مردم شیعه و هزاره معرفی شده و در جریان قضایای ۲۳ سنبله و فاجعه افشار و غرب کابل و… نیز از دید نویسنده مقصر اصلی شخص شهید مزاری و اطرافیانش هستند. در یک مورد با استفاده از نقل قولی که در یادداشتهای چاپ نشده علی نجفی آمده، گفته است که شهید مزاری در برابر منطق صلح طلبانه برخی اعضای شورای مرکزی حزب وحدت می گفت « آتمه حق که با زور گرفته نشوه مزه نمیته» در جای جای این کتاب فریادگر حقوق و احیاگر هویت ، عزت و خودباوری مردم شیعه و هزاره، متهم به زورسالاری و خود محوری، استبداد رای، جنگ طلبی و عدم درایت و دور اندیشی شده است و این اوج نامردی و یا عدم بصیرت نویسنده را در تشخیص خادم و خائن می رساند. در چند مورد هم با نقل قول های بی پایه، ادعاهای مفتی را مطرح نموده که ارزش طرح و بحث ندارد.

حساسیت موضوع می طلبید که در باره نویسنده این کتاب تحقیقی شود تا این خودی خائن، چهره اش آشکار شود و مردم ما بدانند که چه کسی بر روی خون سرخ مدافعان حیثیت، عزت و ناموس شان پا گذاشته است؟ کسی که امروز قلم بدست گرفته و ساعت ها وقت گذاشته و در نقاب «غلام حسین آزادی»در راستای تطهیر جنایات عاملان افشار و تبرئه قاتلان ملت مظلوم افغانستان قلم زده است. هیچ بعید نیست، فردا که با یک ترفندی رای ملت را بدست آورد و به پست و مقامی برسد چنان که به وارونه نشان دادن آرمان و استراتیژی مزاری و جبهه عدالتخواهی غرب کابل تلاش ورزیده، به تخریب مرقد مزاری و تعمیر قبر عبدالرحمن و احیای نام و نشان و تطهیر اعمال او بپردازد.

این مقدمه طولانی برای این بود که بگویم غلامحسین آزادی همان کسی است که بنام های علی نجفی و مسیح ارزگانی نیز کتب و مقالاتی را منتشر نموده است. «روایت افتخار» که الحق زندگی و مبارزات ابراهیم خان گاو سوار را به زیبایی تحلیل نموده است بنام علی نجفی است. « لحظه های عاشورایی» عنوان خاطرات مسیح ارزگانی از ایام شهادت رهبر شهید در ویژه نامه « زنده تر از تو کسی نیست» نشر شده، یکی از جدید ترین کارهای آقای غلام حسین آزادی کتاب«افغانستان رنگین کمان اقوام» است که تبلیغاتش هنوز در سایت جمهوری سکوت است در این کتاب، نویسنده جمعیت مردم هزاره را حدود ۱۵ درصد نوشته است در حالی که دیدگاه فیض محمد کاتب هزاره، استاد حاج کاظم یزدانی، بصیر احمد دولت آبادی و سید محمد حسین فرهنگ( نویسنده کتاب مردم شناسی و جامعه شناسی شیعیان افغانستان) و دکتر عبدالمجید ناصری داوودی(موءلف کتابهای : مشاهیر تشیع در افغانستان و تاریخ تشیع در افغانستان) و… مخالف این فرضیه بی پشتوانه است.

معلوم نیست این طلبه – دانشجو و محقق محترم از کدام صغری و کبری به این نتیجه رسیده و این نظریه سست را از تاریک خانه ذهن کدام بیماردل بیرون کشیده؟ در حالی که میداند در اجلاس بن ، سازمان ملل و طرفهای افغانی بر اساس یک برآورد تقریبی ۱۹ در صد حضور سیاسی هزاره ها را پذیرفتند که احتمالاً از نظریه آقای غلام حسین آزادی یا همان مسیح ارزگانی اطلاع نداشته اند .

به هرحال من آقای نجفی ارزگانی را از نزدیک ندیده ام و هیچ دشمنی شخصی نیز با ایشان ندارم در این نوشته هدفم فقط اطلاع رسانی در مورد یک کاری مبهم ایشان بود که با سرنوشت من و مردمم مربوط می شد و ممکن است خیلیها به آن استناد کنند و الا هم نجف را دوست دارم و هم به ارزگان و اراضی اشغالی اش دلبستگی و تعلق تاریخی دارم و هم «آزادی» را ارمغان الهی برای بشر میدانم و هم پیروی از امام حسین را افتخار. البته غلامی را نه خدا وند یکتا خوش دارد و نه ائمه اطهار علیهم السلام .

این را نیز ناگفته نگذارم که برای من این موضوع بسیار تکان دهنده بود و شاید برای شما هم چنین باشد به راستی چطور می شود که یک نویسنده متبحر و با سواد نسل ریسمان بدوشان و شلاق خوردگان تاریخ که خود به تمام فجایع مردمش آگاهی دارد چنین تغییر ماهیت می دهد و نویسنده کتاب ارزشمند «روایت افتخار» مزدور بی مزد عاملان و قاتلان افشار و غرب کابل می شود. و این برای جامعه و جوانان نو اندیش و حوزوی و دانشگاهی ما یک هشدار است و باید بررسی کرد که این قلم ها ی توانمند چطور به سادگی و مفت و رایگان در اختیار دشمن و در راستای اهداف و آرزوهای ملاعمرآخوند و… قرار می گیرند.

شاید این موضوع نیازمند آسیب شناسی جامعه شناسانه و روان شناسانه باشد که چطور برخی این «زیستن در تناقض» را در پیش می گیرند؟ از یک سو « لحظه های عاشورایی» می نویسند و برای شهادت شهید مزاری مویه می کنند و از سوی او را عامل تمام درد و رنج مردمش معرفی می کند یکجا روایتگر افتخار ابراهیم خان گاو سوار می شود و در نقاب دیگر با تصویر یک رنگین کمان کج و معوج از اقوام افغانستان، جمعیت هزاره ها را کمرنگ نشان می دهد.
والسلام علی من اتبع الهدی

به هرحال تردیدی وجود ندارد که نیروهای مسلح افغانستان روز به روز مسئولیت های بیشتر و سخت تری را در عرصه امنیت ومقابله با افراطی گری به عهده می گیرند به عنوان مثال کاپیسا و ارزگان از ولایت های نا امن و آشوب زده کشور است که در مرحله سوم امنیت آن به دوش نیروهای افغان قرار می گیرد. این نیروها در دو مرحله قبلی مسئولیت امنیتی ۵۰ درصد از خاک کشور را به عهده گرفته بود و اکنون در سومین مرحله انتقال مسئولیت های امنیتی ۷۵ درصد خاک کشور را به عهده می گیرند و در مرحله چهارم امنیت کل افغانستان به دوش این نیروها خواهد افتاد و بدین ترتیب در هرمرحله از انتقال مسئولیت نیروها مناطق بیشتری که خشونت ها در آن گسترده است را به عهده می گیرند. به همین دلیل رایان کروکر، سفیر آمریکا در افغانستان مرحله سوم برنامه انتقال را پرچالش خوانده و گفت: “این مرحله سخت و پر از مشکلات خواهد بود، اما من مطمئن هستم که{ نیروهای مسلح افغانستان} موفق خواهد بود”.

هرچند در دو مرحله قبلی از انتقال مسئولیت های امنیتی نیز سئوالات متعددی مطرح گردید که آیا نیروهای مسلح افغانستان قادر به تامین امنیت این مناطق خواهد بود یانه؟. ظاهرا طی سال گذشته اتفاق خاصی در این مناطق رخ نداده است، یعنی این که این مناطق از چنگ نیروهای دولتی توسط طالبان خارج نگردیده اما امنیت آن نیز به طور کامل تامین نگردیده است و عبارت دیگر درمناطقی که قبلا طالبان حضور داشت الان هم حضور دارند و نه طالبان تلاش کرده این مناطق را به طورکامل ازچنگال نیروهای امنیتی افغانستان بیرون کند و نه نیروهای دولتی سعی کرده اند در عملیات های منظم طالبان از مناطق تحت تصرفش خارج نمایند.

براین اساس این موضوع اکنون خود به یک معما تبدیل شده است که چرا نیروهای طالبان در حالی هروز به خشونت های بیشتری دست می زنند، علیه نیروهای امنیتی افغانستان برای تصرف مناطقی که امکان تصرفش توسط طالبان می رود، اقدام نمی کنند؟. آیا طالبان تضعیف شده و قادر به عملیات منظم برای تصرف مناطق مورد نظر شان نیست، یا این که کدام اهداف و برنامه های دیگری را دنبال می کنند؟.

از این نوع تعامل در مناطقی که طالبان و نیروهای امنیتی درطرح مرحله اول و دوم انتقال مسئولیت های امنیتی قرار دارند، این مسئله آشکار می شود که در دو مرحله یاد شده نیروهای مسلح افغانستان برای تامین امنیت، در یک آزمون واقعی قرار نگرفته اند تا توانایی آنان در میدان عمل محک واقعی بخورد. به نظر این قلم چالش واقعی انتقال مسئولیت های امنیتی در این موضوع نهفته است. زیرا قرار گزارش های سری که از سوی ناتو به بیرون درز کرد این بود که نیروهای طالبان با حفظ موقعیت خود، برای نیروهای مسلح افغانستان فرصت می دهند تا مسئولیت های امنیتی بیشتری را متقبل شوند و بعد از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در سال ۲۰۱۴ سنگین ترین عملیاتهای خود را علیه نیروهای مسلح افغانستان در مناطق مختلف کشورآغاز نمایند.

در کنار این چالش نیروهای مسلح افغانستان با مشکل اساسی دیگری به نام نفوذ عوامل طالبان در داخل خود دست به گریبان است. اکنون نه تنها دستگاههای امنیتی داخل کشور را نسبت به نفوذ عوامل بیگانه درداخل نیروهای امنیتی، نگران و مضطرب ساخته است بلکه اکنون حملات عوامل طالبان در لباس نیروهای مسلح کشور به نیروهای خارجی به چالش جدی و تضعیف روحیه این نیروها تبدیل گردیده است. نظامیان ناتو در افغانستان، نسبت به تاثیرات منفی حملات سربازان افغان ابراز نگرانی کرده و گفته اند که ادامه این روند، می تواند به روحیه نیروهای ناتو آسیب بزند.

عوامل نفوذی طالبان در داخل نیروهای امنیتی شرایطی را به وجود آورده است که آموزگاران و مربیان خارجی به اسانی جرات نمی کنند به مقر نیروهای مسلح کشور آمده آنان را آموزش بدهند. در حالی که نیروهای مسلح شدیدا به آموزش های مدرن نظامی روز نیازدارند تا خلاقیت و توانایی خود ار به مرحله ای برسانند که به تنهایی توان مبارزه با افراطی گری را داشته باشند. اما طالبان نیز به خوبی دریافته اند که نفوذ داخل نیروهای مسلح و امنیتی کشورارزش آن برای این گروه کمتر از انجام یک عملیات نظامی خشونت بار نظامی نیست وقتی رشد کمی و کیفی نیروهای مسلح در سایه نفوذ عوامل افراطی مسیرعادی خود را طی نتواند و از رشد وبالندگی باز بمانند، طبیعی است که یک دستآورد بزرگ برای طالبان است. این دستآورد برای این گروه زمانی آشکار خواهد شد که نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند و نیروهای طالبان مصاف جدی خود را با نیرهای مسلح افغانستان آغاز کنند و در آن زمان است که نیروهای مسلح افغانستان به صورت واقعی محک خواهد خورد.

تاکنون با تمام تلاش هایی که برای جلوگیری از نفوذ طالبان در داخل نیروهای مسلح صورت گرفته است، بازهم در هفته های اخیر حملات به نیروهای خارجی و مربیان خارجی در لباس نیروهای مسلح افغانستان زیاد شده است. روز یک شنبه این هفته دو سرباز خارجی در هلمند توسط یک سرباز افغان کشته شد. تاکنون بارها کارشناسان نظامی تاکید کرده اند که در مورد چگونگی استخدام نیروهای مسلح در پولیس و اردوی ملی باید دقت های لازم صورت گیرد و روشهای جدید را برای استخدام در پیش بگیرند و نیز فعالیت سرویس های اطلاعاتی را در داخل نیرهای مسلح افزایش بدهند، اما با همه این تلاش ها هنوز هیچ راه حلی درستی برای جلوی گیری از این چالش پیدا نشده است و حتی برخی از کار شناسان معتقدند که اصلا امکان دارد که جلو نفوذ طالبان را در داخل نیروهای مسلح بگیرد، زیرا این فرایند با ساختارها و گرایش های قومی، منطقه ای و گروهی گره خورده است و جریان های افراطی به اسانی با استفاده از این فرصت به داخل نیروهای مسلح نفوذ می کنند، هرچند که تغییرات اساسی در شیوه استخدام سربازان روی دست بگیرند و یا سرویس های اطلاعاتی را در داخل نیروهای مسلح افزایش بدهند، اما بازهم این چالش هم چنان قابل حل نیست.

حال با توجه به دو چالش یاد شده، مرحله سوم انتقال مسئولیت های امنیتی نیز با با سئوالات بی پاسخ متعددی مواجه شده است که آینده روشن خواهد کرد.

ناشران افغانستان مثل سال گذشته و سالهای گذشته از شلوغ ترین و پربیننده ترین و جذاب ترین و پرمخاطب ترین غرفه های سالن بین الملل بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران را به خود اختصاص داده بود و در این نمایشگاه حضوری چشمگیر داشت. این ناشران با همکاری نمایشگاه بین المللی کتاب و رایزنی فرهنگی سفارت کبرای افغانستان در تهران، کتابهایش ان را در این نمایشگاه عرضه کرده بودند و در این بین اتحادیه ناشران افغانستان در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران حضور پررنگی داشته بود. همچنین انتشارات صبح امید، نعمانی، امیری، عازم، بیهقی و احراری ناشرانی بودند که از داخل افغانستان در این نمایشگاه حضور یافته بود و غرفه انتشارات عرفان هم مثل چند سال اخیر از غرفه های دائمی سالن بین المللی نمایشگاه بوده است. غرفه اتحادیه ناشران افغانستان امسال علاوه بر آنکه در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به ارایه تازه ترین آثار ادبی، تاریخی، سیاسی هنری،علمی، اجتماعی و… پرداخته‏ بود در غیبت انتشارات دیگر افغانستانی نظیر تاک، سعید، و اقرا در این نمایشگاه آثاری چاپ شده این انتشارات را نیز عرضه کرده بود . اتحادیه ناشران ، انتشارات عرفان و خانه ادبیات افغانستان و غرفه رایزن فرهنگی سفارت افغانستان در تهران کتاب های نسبتا ارزشمندی را در این نمایشگاه عرضه کرده بودند. کتابهای سراج التواریخ در چهار مجلد اثر گرانسگ فیض محمد کاتب هزاره، افغانستان در پنج قرن اخیر نوشته میر محمد صدیق فرهنگ چاپ ۲۱ ( انتشارات عرفان)، افغانستان در قرن بیستم نوشته ظاهر طنین، افغانستان در مسیر تاریخ اثر ارزشمند میر غلام محمد غبار، هزاره ها نوشته حسن فولادی و پژوهشی در تاریخ هزاره ها نوشته حاج کاظم یزدانی و در بخش ادبیات دیوان خیلیل الله خلیلی و گزیده غزلیات بیدل اثر محمد کاظم کاظمی از پر فروش ترین، مهمترین و بهترین کتابها در زمینه تاریخ و ادبیات افغانستان در غرفه های افغانستان وجود داشت .

اسدالله امیری رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی افغانستان، در ایران با اشاره به برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به خبرگزاری بخدی ( افغانستان: گروه روزنامه ها) گفت: بخش فرهنگی سفارت دولت اسلامی افغانستان در تهران، بسیار خوشحال است که شاهد حضور ناشران افغانستانی از داخل کشور است.

همچنین آقای امیری افزود: که حضور ناشران داخل افغانستان، می‏تواند چهره فرهنگی مردم افغانستان را برای همزبانان ایرانی نشان دهد.آقای امیری اضافه کرد: که بخش فرهنگی سفارت در راستای تعامل بیشتر فرهنگی میان دو ملت افغانستان و ایران نشست های ادبی و فرهنگی را نیز روی دست دارد.

علاوه بر حضور پررنگ غرفه داران افغانستان در سالن بین المللی نمایشگاه در سرای بین الملل اهل قلم هم از طرف سفارت جمهوری اسلامی افغانستان مخصوصا رایزن فرهنگی سفارت همایشی تحت عنوان غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۱۳ در ۲ روز جمعه ۱۵ ثور و جمعه ۲۲ ثور برگزار میشود.

چند نکته
۱- این خیلی خوشحال کننده و غرور آمیز است که غرفه افغانستان در بین ۷۷ کشور مقام اول را در این نمایشگاه کسب کرده است و باید به همه هموطنان و دست اندرکاران این برنامه باید تبریک گفت.
۲- امسال علاوه بر بالا بودن قیمت کتابهای منتشر شده در نمایشگاه در سایر غرفه ها، قیمت کتابهای منتشر شده در غرفه های افغانستان هم به دلیل چاپ در داخل و خوردن قیمت با پول ارزی کشور در مقایسه با پول رایج ایران بسیار بالا بوده و علاوه بر این غرفه داران با استناد به اینکه این کتابها از داخل در این نمایشگاه آورده شده است و هزینه هایی نظیر هزینه گمرک متحمل شده است هیچ تخفیفی برای این کتابها قائل نمیشدند که این میتوانست قدرت خرید هموطنان مان و به خصوص دانشجویان و دانش آموزان را به شدت پایین بیاورد. این یکی از اشکالاتی است که اکثر بازدیدکننده گان و مخاطبان با آن مواجه شده بودند و از آن گله مند بودند.

۳- با وجود اینکه در سال ۲۰۱۳ شهر زیبای غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام خواهد شد، این نمایشگاه فرصت مناسبی بود که این شهر تاریخی و ارزشمند به هموطنان عزیز و سایر ملیتها بیشتر و بهتر شناسانده شود ولی در این نمایشگاه اثر خاصی که بتواند شهر غزنی و مشاهیر و شخصیتهای تاریخی و معاصر این شهر را به مخاطبین و بازدیدکننده گان مهاجر افغانستانی و غیر افغانستانی عرضه کند وجود نداشت.

۴- در غرفه ای که از طرف رایزن فرهنگی سفارت برگزار شده بود و حدود ۶ ناشر در این غرفه حدودا ۱۰۰ متری حضور داشتند کتابهای تاریخی معتبری که در مورد تاریخ باستان افغانستان و همچنین تاریخ بعد از میلاد مسیح به جز کتاب افغانستان در مسیر تاریخ نوشته جناب میرغلام محمد غبار وجود نداشت. این در صورتی است که ناشران با عرضه کتاب در این نمایشگاه به این باعظمتی میتوانست کتابهای بهتری عرضه کنند تا با این کار فرهنگی میتوانستند حداقل یک نوع هویت یابی و هویت دهی به هموطنان و بازیابی هویت گمشده ۵هزار ساله مان باشد. در صورتی که بنده شخصا چند کتاب ارزشمند همچون جغرافیای تاریخی بلخ اثر محمد امین زواری انتشارات بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و همچنین کتاب نظام التواریخ تالیف قاضی ناصرالدین بیضاوی از همان انتشارات و به همین ترتیب کتاب تاریخ علمای شهر بلخ در ۲ جلد نوشته مهدی رحمانی ولوی انتشارات بنیاد پژوهشهای اسلامی را از غرفه های شبستان نمایشگاه که مربوط به غرفه داران داخلی ایرانی میباشد تهیه و خریداری نمودم که متاسفانه جایشان در غرفه های افغانستان خالی بودند.

۵- اما با وجود همه این نقایص امسال دومین سالی بود که افغانستان حضوری چشمگیر در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران داشت و این به خاطر فعالیتهای صادقانه رایزن محترم فرهنگی سفارت افغانستان جناب آقای امیری در ایران میباشد. این حضور و این کار عظیم فرهنگی را باید به فال نیک گرفت که میتواند مارا به آینده ای روشن و درخشان امیدوار کند. بنده به عنوان یک دانشجوی مهاجر افغانستانی از زحمات ارزشمند رایزن محترم فرهنگی تشکر و قدردانی میکنم و مطمئنا سایر هموطنان عزیز درهمه اقشار هم با وجود ضعفها و نقص هایی که در این ۲ سال وجود داشت قدردان زحمات ایشان ناشران شرکت کننده در نمایشگاه خواهند بود.
قابل یادآوری است که بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به مدت ۱۰ روز از ۱۳ ثور آغاز شده بود و تا ۲۳ ثور ادامه

همراه با اعتراضات جهانی مردم هزاره به مناسبت محکومیت تداوم قتل عام سیستماتیک هزاره ها در کویته پاکستان و افغانستان و همچنین تعبیض جاری علیه هزاره ها در افغانستان، ساعت۲ بعد از ظهر روز دوشنبه ۰۹٫۰۵٫۲۰۱۲ صدها تن از زنان، مردان و کودکان هزاره ساکن در بلجیم و هالند یکجا با خانواده های خویش با همراهی شماری از شهروندان هاتندی در شهر دنهاک مقابل پارلمان تجمع اعتراضی پرشوری را دایر نمودند. تظاهرات کننده گان پلکارت و پوسترهای زیادی حاوی شعارهای ” قتل عام هزاره را متوقف کنید، نسل کشی هزاره را متوقف کنید و تصاویری برخی از شهدای آخیرکویته” را در دست داشتند.

سخنرانان و بیانه دهنده گان هریک بنوبه خویش قتل عام سیستماتیک مردم هزاره را در کویته پاکستان شدیداَ محکوم نموده از مقامات پاکستانی خواستار گرفتاری عاملان کشتار های هدفمند اخیر در کویته و سپردن آنان به پنجه قانون گردیده و همچنین عدم تامین امنیت و جلوگیری از قتل عام سیستماتیک هزاره ها را در کویته پاکستان سوال برانگیز دانستند.

محترم فدا طی صحبت های مختصر به زبان هالند، قتل عام هدفمند مردم هزاره را درکویته پاکستان محکوم نموده و خواستار دستگیری عاملین این قتل عام ها گردیدند. ایشان در بخشی ار سخنان خویش عدم علاقمندی حکومت محلی پلوچستان را عامل تشویق و تدوام کشتار هزاره ها در آن صوبه دانسته، مایه شرمنده گی برای حکومت خواندن وی با شعاری های” شرم شرم حکومت محلی بلوچستان شرم، مرگ بر تروریزم و مرگ بر طالبان” که از مظاهره کننده گان نیز همراهی شد.

محترم علی زاده طی سخنرانی مفصلی از شایسته گی و فداکاری شهروندان هزاره تبار کویته در راه وطن صحبت نموده، در بخشی از سخنانش فداکاری و جانفشانی در راه وطن، فعالیت های صادقانه و زیست همراه با دوستی و مسالمت آمیز را باعث شهرت نیک هزاره های کویته در آن کشور دانست. وی درقسمت از سخنان خویش گفتند، کشتار هزاره های در کویته پاکستان ریشه نژادی داشته و ربط خاص و انگیزه حقیقی مذهبی ندارد. وی گفتند، هنگام حکومت طالبان در افغانستان، آن علمای شعیه که رابطه نزدیک با حلقاتی در جمهوری اسلامی ایران داشتند هیچگونه ضرری متوجه شان نشد و درکنار دارالامارت طالبان در قندر، مدارس شیعیان بسیار فعالانه، فعالیت داشتند وبرخی از آنان در رادیوها بنفع طالبان مصاحبه می نمودند و درکابل فعالیت های اجتماعی و مذهبی داشتند. اما تمام هزاره ها حتی آن هزاره های که هیچگونه فعالیت مذهبی و فرهنگی نداشتند در دورترین نقاط مناطق مرکزی کشته شدن و منازل شان سوختانده شد و همینطور اسناد و دلایل غیرقابل کتمان وجود دارد که جمهوری اسلامی ایران مشکل خاص با گروه های خشونت گرا، آنانی که هزاره ها را میکشند ندارند. بنابرین ربط دادن کشتار هزاره ها به اتهام همسوی با سیاست های جمهوری اسلامی ایران اساس و بنیادی ندارد و تنها جنبه تبلیغاتی دارد. متن کامل سخنرانی آقای علی زاده بزودی نشر می گردد.

همچنان محترم نبی زاده فعال فرهنگی و از نویسنده گان کشور در قسمت از سخنان خویش گفتند، بی توجه ای حکومت پاکستان درقبال قتل عام سیتماتیک مردم هزاره درکویته غیرقابل توجیح و سوال برانگیزمی باشد. وی قتل عام هزاره ها را دارای ریشه های تاریخی دانستند و مراوده حکومت پاکستان را با گروه های ترویستی قابل تشویش و باعث ترویج قتل عام هزاره ها در کویته دانستند. ایشان درقسمت از سخنان خویش گفتند: هزاره های کویته تقریباَ بیش از یک قرن زنده گی با صلح صفا، امنیت و برادرانه در کنار بقیه شهروندان پاکستانی سپری نموده اند، که همیشه درنظم، پاکی شهر، درس و علوم دوستی، صداقت کاری و زحمت کشی مثل برادران افغانستانی شان زبان زد همه ی مردم پاکستان بوده اند. ولی کامیابی های نسبی هزاره ها درشهر کویته برای طالبان خیلی ها گران تمام گردید و نتوانست که پیشرفت هزاره ها را تماشا کند. بدین ترتیب طالبان و القاعده – گروه های کوچکی بنام لشکرجنگوی وسپاه صحابه که بخشی از گره طالبان قبلی بود تحت ایدلوژی خاص برای انتحار، ترور و نسل کشی آموزش داد تا هزاره های کویته را مورد حمله های تروریستی قراردهند که فعلاَ کویته به شهر هرج و مرج تبدیل شده است. وی در بخشی گفتند: ادامه وضعیت کنونی خطر جنگ داخلی را در پی داشته و ایشان از نهاد های بین المللی و حقوق بشری خواستند تا به وضعیت خطرناک مردم هزاره توجه نموده اقدامات متقاضی اتخاذ نمایند و همچنین از تمام هزاره های در جهان خواهان اتحاد و یک پارچگی کامل و واقعی برای حفاظت از حیات فزیکی شان در پاکستان و افغانستان گردیدند. متن بیانیه آقای نبی زاده بزودی نشر می گردد.
محترم حیدر طی بیانیه به زبان انگلیسی گفتند: ما امروز جمع شده ایم تا فریاد و اعتراض شدید خویشرا نسبت به قتل عام هدفمند مردم هزاره در پاکستان و افغانستان به سمع جهانیان برسانیم. وی گفتند، گروه های مانند، لشکر جنگوی، جماعت اهل سنت، جیش محمد، جندالله و غیره و غیره مصروف هلوکاست انسان های بیگناه در پاکستان هستند. وی افزود از سال ۲۰۰۰ بدینسو بیشتر از ۷۰۰انسان بیگناه هزاره در کویته پاکستان قتل عام شده و حتی یک نفر تروریست در این رابطه دستگیر و تحویل محاکم نگردیده است. وی افزود تروریستان به اطفال، زنان، مردان و هیچکس رحم ندارند، در کویته رفتن به مکتب، پوهنتون، ادارات دولتی و بسوی کسب و کار دشوار بوده مردم همگی اسیر ترویستان شده و حکومت محلی هیچ توجه به وضعیت ندارد و برعکس می گویند، ما برای هزاره ها تنها میتوانیم دستمال کاغذی بفرستیم، تا اشک های شانرا پاک نمایند، این سخنان همگرایانه حکومت محلی با تروریستان باعث شرم و ننگ حکومت پاکستان می باشد و عدم علاقمندی آنان را برای جلوگیری از قتل عام مردم هزاره در کویته می نمایند. متن بیانیه آقای حیدر به زبان انگلیسی نشر خواهد شد.

محترم یونس طی سخنانی گفتند، وضعیت هزاره ها در کویته دشوار و قتل عام سیستماتیک آنان در این اواخر شدت کسب نموده که لازم است تمام هزاره ها برای جلوگیری از این وضعیت متحد وهمصدا اعتراض نمایند. وی دربخشی از سخنان خویش گفتند، در ایام حاکمیت عبدالرحمن، هنگامی که یک منطقه قتل عام میشدند هزاره های مناطق دیگر تصور می کردند که کشتار در همانجا متوقف خواهد شد که به همین ترتیب یکی پی دیگر تمام هزاره های در افغانستان قربانی و بیشتر از نصف تمام نفوس شان قتل عام گردید. ایشان از تمام هزاره ها خواستند که نگذارید تا آن وقایع دوباره تکرار شود.
محترم شریفی طی سخنان مختصر خواهان مشارکت تمام هزاره ها درهمچو تظاهرات ها شدند وی گفتند: هزاره ها باید نگذارند که طالبان دوباره به قدرت برساند که درآنصورت هیچ هزاره در هیچ نقطه جهان امنیت نخواهد داشت وی طی شعارهای گفتند: ” سلام به شهدای غرب کابل، سلام به شهدای کویته، سلام به شهدای بامیان، یکولنگ، مزارشریف”
محترم حاجی شریف طی بیانیه ای به زبان انگلیسی قتل عام سیستماتیک هزاره ها را در پاکستان و افغانستان بشدت محکوم نموده، خواهان توقف عاجل آن شدند وی از عملکرد حکومت محلی بلوچستان درقبال قتل عام هزاره ها در کویته بشدت انتقاد و حاکمانی کنونی را در بلوچستان باعث شرم و سرافگندگی پاکستان دانستند.
محترم جعفری و محترم عطائی نیز هر کدام درلابلای جریان تظاهرات، مایک را گرفته و دربخشی از سخنان خویش کشتار هزاره های کویته را محکوم و خواهان توقف هزاره کشی در پاکستان شدند.

در اخیر قطعنامه تظاهرات کنندگان توسط محترم جنرال علی یاور قرائت گردید. متن قطعنامه نشر می گردد.

Dear ladies and gentleman, our respected guests and spectators, Good Afternoon.
We have gathered here today to mourn and protest against the Genocidal deaths of our Hazara Brothers and Sisters who are being targeted and killed by Terrorist groups of Pakistan and Afghanistan and these target killings are moving towards a new HOLOCAUST commited by the Terrorist groups of:
Taliban, Al-Qaida, Lashkar e Jhangavi, Jaamat Ahle Sunnat, Jaishe Mohammad, Jundullah and etc. and etc.
So far they have targeted and killed more than 700 Innocent and unarmed HAZARAS in Quetta and more than 2000 people are severely handicapped. None of the terrorists have yet been brought to justice. Two caught terrorists escaped a high profile security prison with the conspiracy of the Police and the Local authorities.
In the past four months the attacks have become more frqeuent and about 35 people travelling in a bus were pulled out of the passenger bus, lined up in a row and bullets sprayed on them, which is to be seen on the YOUTUBE as the cowards posted these videos themselves. Twenty vegetable vendors were killed in two separate incidents as they were on their way to the main market. Several were killed when gunmen opened fire and shot rocket-propelled grenades at people visiting the graves of loved ones in a graveyard. Kids playing in the playground were attacked with automatic klashinkovs and rocket launchers. About a dozen were killed when a prayer congregation on the first day of the Eid was attacked.
Pakistani militant groups and extremist political parties have openly called for the expulsion of the Hazaras and other non-Sunni minorities from Pakistan, and have even set “deadlines” for Quetta’s half million Hazaras to leave or face death and extermination.
As a result of this bloodshed, no one in the community is safe, anyone could be attacked at anytime. Hazara People have been besieged in Alamdar Road Marriabad and The Brewery Town. No one can go outside the Ethnic Perimeters. No one can go to the Offices where they work. No one can go to the Schools, Colleges or University to get education. No one can go to the city for labour work. No one can go to the coal mines to earn their livelihoods. No one can even open their shops in the city center. No one can go to the main city Hospitals .There is a sense of desperate helplessness, fear and frustration as the Government with all his Security Forces stand firm behind the terrorists and providing them shelter, supervision and protection.
The International Community and the International Media too is practising absolute Silence over the Siege, Extermination and Execution-style Massacares of Hazaras in the city of Quetta.
I shall name this as the Hazara Holocaust because these killings are systematically programmed and sponsored by the intelligence agencies and their subordinate security agencies as there are sufficient evidences of involvement of elements within the Political Parties, Bureaucracy, security agencies and the semi-army Frontier Corps.
The Hazaras have lost faith in the government’s ability to protect them. The federal government has not taken any steps, and the Baluchistan provincial government with its funny and illiterate chief minister is displaying a level of irresponsibility that borders criminality. This joker as a joke said that
Of the millions who live in Baluchistan, 40 dead in Mastung is not a big deal. I will send a truckload of tissue papers to the bereaved families to wipe their tears and further added that the security situation in Baluchistan is satisfactory.
SHAME on you ignorant and naive JOKER head of the government and the Chief Executive of the Province.
In order to overcome and stop the Genocide of Hazaras we request the respected members of our Parliament to take up the issue of Hazara Genocide and their persecution in a Parlimentarian Session and utilize all measures to prevent such crimes against humanity by all possible means. To raise voice against the Hazara Genocide at the United Nations Sessions and the European Parliament Sessions.
We also ask our respected Foreign Minister to summon the ambassadors of Pakistan and Afghanistan and to protest against the Genocide of Hazaras in Pakistan and Afghanistan and warn them to put an end to such crimes against humanity and respect the Convention on Prevention and Punishment of the Crime of Genocide. In Afghanistan the invasion of Hazara lands by Kochis and their killings should end forever and the Barbaric laws made by the rulers of Afghanistan giving Kochis the right to confiscate Hazara lands should completely be eliminated and the Kochi culprits staging attacks on unarmed Hazaras should be arrested and brought to justice.
We request all civilised nations to raise their voice and utilize all measures to prevent Hazara siege and Genocide in the City of Quetta. We request the United Nations, the European Parliment, the Amnesity International and the Human Rights Watch to quickly interfere into the matter and as soon as possible send armed UN Security Forces to the city of Quetta for the Protection of the lives and livelihood of the Hazara People. Also efforts should be made to arrest the murderers and their masterminds who are sitting in the ranks of Political Parties, Religious Parties, Bureaucracy, Security forces and Intelligence agencies. There are 43000 religious schools called MADRASAS in Pakistan who are training and producing terrorists on daily basis. These Madrasas should be directly closed down and their supervisors and managers be arrested be tried by the International Court of Justice in the city of Hague. The Hazara International Organization is already collecting evidence against the culprits and their masterminds to prepare a case and submit it in the International Court of Justice.
In the name of peace, We request International Institutions of all faiths and their senior religious personalities and leaders to break their silence and condemn the Genocide of Hazaras taking place in Quetta by religious terrorists in the name of God.
We also request the International Media to break their silence and give full coverage of attacks attempted on Hazaras in Pakistan and Afghanistan.
It is the duty of the United Nations and the International Media to utilize their resources for the protection of the lives and rights of unarmed minorities on this globe. I urge them to fulfill their promised duties.
We urge the civilised societies, intellectuals human rights organizations, social and political activists of the world to raise their voices against the genocide, persecution, systematic discrimination of Hazaras by terrorists by exposing them in the international media.
In the End, I urge the Hazara Nation to unite under one great name HAZARA and forget their differences and forgive their mistakes with each other. As always, promote and preach tolerence, respect for rule of law and other citizens, respect for human rights, peace and harmony. Educate yourself, your children and wifes and integrate yourselves in these developed societies of the Modern Nations.
I thank all of you for coming here and protesting against the Hazara Genocide. Thank you.

نشست «غزنه میراث مشترک جهان اسلام (ایران و افغانستان)» در نمایشگاه بین¬المللی کتاب تهران ” سرای اهل قلم نمایشگاه» در روز جمعه ۲۰/۲/۱۳۹۱ با حضور کارشناسان و محققان افغانستانی آقایان قنبر علی تابش شاعر و منقتد ادبی، شوکت¬علی محمدی تاریخ¬پژوه و کارشناس فرهنگی، اسدالله امیری رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی افغانستان در تهران و جناب مولوی کرخی برگزار شد. متاسفانه این نشست، با انعکاس غیر حرفه¬ای خبرنگاران، به ویژه خبرگزاری مهر، با تعصب-های غیر تحقیقی بازتاب یافت که خبرگزاری¬ها و صدها سایت ایرانی موضع نادرستی گرفتند و تعبیرهایی مانند «شاهنامه زیر گوش مسئولان ارشاد به یغمای افغان‌ها رفت!»؛ «شاهنامه‌ای که افغان‌ها به یغما بردند!»؛ «کارشناسان افغانستان میراث معنوی ایران را به غزنی نسبت دادند»؛ «ایرانی‌ها کوتاه نیامدند»؛ «در غیاب ایرانی¬ها»؛ «دعوت به مناظره» و…. لازم است خبرنگار عرصه فرهنگ و ادب، افزون بر دانش ژورنالیستی اندکی از تاریخ فرهنگ و ادبیات یک جغرافیای فرهنگی آگاهی اولیه را داشته باشند. خبرنگاران مهر جغرافیای فرهنگی و سیاسی را تمیز ندادند و با هیاهوی ژورنالیستی پوشش دادند. اینک متن سخنرانی آقای شوکت¬علی محمدی را برای قضاوت خوانندگان می¬آوریم:
[جغرافیای تاریخی و فرهنگی غزنه باستان]

دومین سخنران آقای شوکت¬علی محمدی بود که در باره «جغرافیای تاریخی و فرهنگی غزنه باستان» صحبت کردند و با تشکر از برگزار کنندگان نشست غزنه میراث مشترک جهان اسلام،
سخنانش را آغاز کرد:
غزنه، نماد مقطعی از تاریخ و فرهنگ کشورمان است. اگر غزنی به عنوان مرکز فرهنگی جهان اسلام انتخاب شده است؛ اگر غزنی روزگارانی شکوه و جلال جهانی داشته است؛ و اگر غزنی منشأ و مصدر تولید علم و فرهنگ در یک مقطع درخشان تاریخی در سرزمین ما و در جهان اسلام بوده است؛ این نهال پربار و این درخت کهن ریشه در تاریخ و فرهنگ و تلاش¬های خردمندانه بزرگ¬مردانِ این سرزمین داشته است. من در مورد «جغرافیای تاریخی و فرهنگی غزنه در دوره ایران باستان» بحث می¬کنم. امیدوار هستم این بحث، دریچه¬ی تازه¬ای بر روی نوجوانان و جوانان سرزمین ما و پنجره¬ی نوینی بر دیدگان دو ملّت بگشاید و از یک روزنه واحد، به جهان فرهنگی غزنه بنگریم.

غزنه می¬تواند نمادی از تاریخ و فرهنگ سرزمین کهن ایران باستان باشد. با این بحث می¬توانیم به مؤلفه¬های هویت ملّی مان نگاه دوباره¬ای داشته باشیم؛ تا بتوانیم براساس آن وحدت ملّی دیرپا، بر اساس عدالت اجتماعی و فرهنگ محور را؛ شکوه ایران باستان را؛ شکوه تمدن بلخ باستان را؛ شکوه عروس البلاد غزنه را دو باره زنده کنیم. لازمه¬ی این کار این است که ما نخست یک خانه¬تکانی ذهنی انجام دهیم. من بر اساس بر اساس کهن¬ترین متن این تمدن و این سرزمین، یعنی «اوستا» این بحث را طرح می¬کنم. در کهن¬ترین متن این سرزمین، که حدود هزار سال و تا هزار و ششصد سال قبل از میلاد هم گفته¬اند؛ در این سرزمین، در بلخ باستان و کناره¬ی رود دایتی که همان بلخ رود کنونی است؛ پدید آمده است. این متن شانزده شهر اهورایی را مطرح می¬کند که ائیرینم وئیجه یا ایرانویج؛ سغد؛ هپت هند [پنجاب]؛ هریوا [هرات]؛ راگا یا راغ بدخشان؛ و «اوروا» که شهر باستانی غزنه است.

[جغرافیای تاریخی]

«اوروا»، غزنه، یکی از شهرهای باستانی این سرزمین است که در دوره¬های مختلف، نام¬های متعددی را تجربه کرده است. روزگاری این سرزمین اوروا خوانده شده است، روزگاری این سرزمین زابلستان و روزگاری هم غزنه! غزنه و زابلستان همزمان بوده و مرکز زابلستان غزنه است. آن گونه که ما از تاریخ و گذشته¬ی این سرزمین به دست می¬آوریم؛ غزنه مرکز زابلستان است. زابلستان را می¬شود به زابلستان بزرگ و زابلستان خاص تقسیم کرد. غزنه مرکز زابلستان خاص است. زابلستان خاص تقریبا برابر همین ولایت [استان] غزنی کنونی است که در تقسیمات اداری امروز این منطقه تقریبا همان زابلستان خاص به شمار می¬آید. زابلستان عام مثل بامیان، ورازگان، گردیز و کابل [و غور و گرشستان] هم شامل زابلستان بوده است. در دورانی حکومت زابلستان به دست «رستم کیانی» بوده است. این¬ها را که می¬گوییم واقعیت¬های سرزمین ماست. وقتی ویشتاسپ به دست ذوالاذعار گرفتار شد و رستم و گشتاسپ را آزاد کرد، به پاس این خدمتی که به گشتاسپ کیانی انجام داد؛ گشتاسپ حاکمیت سیستان و زابلستان را به رستم واگذار کرد. طبری، نویسنده مجمل¬التواریخ و القصص و سایر منابع به این مساله پرداخته و ‏ابن ‏خلدون در ج‏۱: ص ۱۷۹ آورده است.

این سرزمین در یک مقطع از تاریخ به نام سیستان هم یاد شده است، که جغرافیای تاریخی سیستان از غزنه آغاز می¬شود و تا زرنگ ادامه می¬یابد و در بعضی از منابع تاریخی گردیز و کابل هم جزء سیستان است.

از مناطق مهم و استراتژیکی که در منابع کهن و تاریخی آمده، می¬توان از رود «فرزدان رود» یا همان آب ایستاده «دشت ناوور» یاد کرد. در دین زرتشتی معتقدند که نخستین منجی دین زرتشت [هوشیدر یا هوشیدرنه]، از کناره همین رود فرزدان رود ظهور خواهد کرد. یا این منطقه در تاریخ به نام «کاسه¬رود» یاد شده است که جنگ¬جای رستم با تورانیان بوده و از این مسیر لشکر توس بن نوذر [کیانی] گذر کرده است. آن گونه که در منابع سده¬های اخیر آمده است می¬گویند ما نمی¬دانیم کاسه¬رود کجاست؟ فردوسی در شاهنامه این منطقه چنان توصیف می¬کند که با توجه به شواهد و قرایین دیگر، کاسه¬رود نمی¬تواند به جز دشت ناوور باشد!

به سختی گذشت از در کاسه¬رود

جهان را یخ و برف در کاسه بود- فردوسی.

سرزمین ناوور یکی از سردسیرترین منطقه¬ی افغانستان که در زمستان¬های پر برف دوران قدیم، با توجه به موقعیت جغرافیای [طبیعی] آن که حالت کاسه مانند دارد و اطرافش را کوه¬ها احاطه کرده است، این دشت، با آب ایستاده در مرکز آن، در زمستان¬های دوران قدیم مانند یک جام یخ بوده است که فردوسی به خوبی این موقعیت جغرافیایی را در شعر خودش به تصویر کشیده است.

یکی از مناطق تاریخی که ریشه¬های این منطقه را به اثبات می¬رساند، رود [باستانی] «خرد روی» است یعنی ارگنداب است که ارگنداب بالا یا علیا از «مالستان» و «جاغوری» نشأت می¬گیرد و به سمت ارگنداب می¬ریزد. که مسیر این این رودخانه را، به نام خرد روی در تاریخ ثبت کرده¬اند.

یکی از سرزمین و جغرافیایی که می¬تواند گذشته تاریخی ما را روشن کند، قلات است یا «کلات». که شهر فرود [پسر سیاووش] است. فرود پسر سیاووش به دلیل ان که از مادر ترک¬تباری زاده شده بود، دورتر از مرکز اقتدار حکومت و در یک منطقه نسبتا دور دستی در کلات زندگی می¬کرد، که مرکز ولایت زابل کنونی و نزدیک قندهار است. وقتی توس بن نوذر لشکرش را از مرکز زابلستان قدیم که همان «دایه» کنونی باشد از مسیر دشت ناوور به سمت قندهار حرکت می¬کند؛ کی¬خسرو دستور می¬دهد که از راه «کلات» و «جَرَم» نرو:

مرو تو ز راه کلات و جرم
مزن تو به گرد سپید کوه قدم- قردوسی

اما به دلیل آن که توس کینه¬ای از تورانی¬ها و سیاوش و فرود داشته است، به دو راهی دشت ناوور که می-رسد، مسیر لشکر را به سمت جَرَم (گرمسیر) و به سوی قندهار گرمسیر و کلات کج می¬کند و می¬رود و قضیه قتل فرود اتفاق می¬افتد.
یکی از سرزمین¬هایی که می¬تواند گذشته را روشن کند، «نای لامان» زابلستان است که در جنگ صفاریان و رتبیل شاهان، هنگامی که پسر رتبیل از زندان بُست فرار می¬کند، در قلعه¬ی نای لامان زابلستان- دوستانی که آشنایی دارند لومان جاغوری- سنگر می¬گیرد.

[جغرافیای فرهنگی]

اگر اندک نگاهی به جغرافیای فرهنگی این سرزمین بیندازیم، خیلی از فرهنگ و فرهیختگی این سرزمین را نشان می¬دهد. کهن¬ترین متن فرهنگی و زبانی این سرزمین اوستا است. زبان اوستایی- به اتفاق اوستا شناسان- در حوزه شرق پدید آمده و در این حوزه بالیده است. متن زرتشتی اوستا به زبان این مردم است. وقتی دین زرتشتی به سمت عراق و مازندران و هند گسترش پیدا می¬کند، ترجمه می¬شود. بر این اساس است که زمینه¬ی نفوذ فارسی را فراهم می¬کند. به اتفاق زبان شناسان، خاستگاه هم زبان پارسی -که در افغانستان، ایران و تاجکستان محاوره و نوشته می¬شود- خاستگاه شرقی دارد و هم زبان اوستایی. اما بیشترین خصوصیت¬های زبان اوستایی در لهجه¬ی مردم غزنه نمودار است و به روشنی می¬توان ویژگی¬های واژگانی و دستوری زبان اوستایی را در زبان پارسی لهجه¬ی مردم غزنه می¬توان یافت. من در کتاب «درّ اوستایی در لهجه¬ی غزنه» به این مسأله مفصل پرداخته¬ام. بیش چند صد واژه تنها و تنها در لهجه¬ی غزنین موجود است و تنها و تنها در زبان اوستایی موجود است. این همخوانی و همایندی اتفاقی نیست بلکه نشان از وحدت خاستگاهی است و همریشگی هر دو زبان نشان می¬دهد. من [در آن کتاب] فرضیه¬ای هم مطرح کرده¬ام که زبان پارسی کنونی در ادامه زبان اوستایی است و زبان پهلوی نمی¬تواند واسطه¬ای میان این دو زبان باشد چرا که زبان پهلوی خاستگاه غربی دارد- غرب کویر نمک- و در راستای زبان مادها می¬شود ازیابی کرد. زبان پارسی امروز را در راستای زبان اوستایی می¬شود ازیابی کرد و این دو دسته زبان، بخشی از فرهنگ این سرزمین بزرگ و پهناور را تشکیل می¬دهد.

یکی از مسایلی که – من وقت را هم رعایت کرده باشم و سخنم را پایان دهم- روشن می¬کند زبان فارسی امروز- مخصوصا لهجه¬ی غزنین- وارث زبان اوستایی است، آن است که در لهجه¬ی غزنین دو حرف و دو واکه، بیشتر از لهجه¬ی گفتاری و نوشتاری که در سایر شهرها مثلا بلخ و کابل و هرات و شیراز و تهران و ری و تاجکستان صحبت می¬شود؛ دو تا حرف بیشتر دارد. یعنی دو حرف «ٹ» و «ڈ». کسانی که – از دوستان ما- در ایران متولد شده¬اند نمی¬توانند تلفظ کنند. دو حرف «ٹ» و «ڈ» در متن اوستا هست و من شکل این حرف و واژه¬هایی که با این دو حرف نوشته می¬شود را استخراج کرده¬ام.

[شکل «ت» و «ٹ» اوستایی]

دقیقا کلماتی که ما با این دو واجگاه و مخرج ادا می¬کنیم؛ این کلمات، در اوستا نیز با همین حرف نوشته شده است. اوستا شناسانی مانند پور داود، هاشم رضی، بهار و راشد محصل و… مکررا این مساله را گفته¬اند و به این مساله توجه دارند. مثلا بهار گفته در اوستا دو تا «ت» وجود دارد که شکل¬شان هم با هم متفاوتند. و این دو تا «ت» و «ٹ» در لهجه¬ی غزنین فعلا موجود است. یکی از خصوصیات زبان اوستایی آن است که حرف «لام» نداشته و واژه¬های که فعلا حرف «ل» به کار می¬بریم؛ به جای آن از حرف «ر» استفاده می¬کرده-اند. مثلا هرابزئی¬تی یا همان البرز، با همین حرف «ر» گفته می¬شده است.
نکته¬ی پایانی من این است که من در یک بررسی چهل مورد از آداب و رسوم مردم غزنه را با محوریت متن وندیداد و اوستا، بررسی کرده¬ام؛ دقیقا همان آداب و سوم ایران باستان است. دوستان من! نوجوانان عزیز! این-ها است که ریشه¬ و بنمایه اصلی فرهنگ ما را تشکیل می¬دهد. اگر نوجوان افغانستان بازنگری در پنداره¬های ذهنی شان انجام دهند و بر اساس همین تمدن گذشته و با اتکا به آموزه¬های آزادی¬بخش و رهایی بخش اسلام، می¬توانیم فرهنگ و تمدن فاخر گذشته را از نو بسازیم. والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته.

غرفه افغانستان در رقابت با بخش بین الملل بیست و پنجمین نمایشگاه کتاب تهران موفق به کسب غرفه برتر و برگزیده شد و از طرف معاون ریاست جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد ایران در مراسم اختتامیه مورد تقدیر قرار گرفت.

امسال در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران ۲۴۵۱ ناشر داخلی با ارائه ۲۰۷ هزار عنوان کتاب و ناشران بین الملل با ۲۴۵ هزار عنوان کتاب از ۷۷ کشور شرکت داشتند.

۵۰ کتاب الکترونیکی و نرم افزار و ده هزار جلد کتاب با هزار عنوان کتاب از ناشران داخل افغانستان در این نمایشگاه شرکت کرده بودند. کتابها بیشتر در موضوعات سیاسی، تاریخی، اجتماعی و مذهبی بوده است. انتشارت خانه ادبیات، احراری، امیری، نعمانی، اقرأ، بیهقی، عازم، سعید، صبح امید، موسسه نرم افزاری رو به فردا و آفتاب، و … شرک فعال داشتند.

اسداله امیری رایزن(اتشه) فرهنگی کشورمان در تهران که برگزاری و مدیریت غرفه های افغانستان را بر عهده داشت با ابراز خرسندی از کسب این موفقیت، آن را نتیجه تلاش، همدلی و داشته ها و گنجینه های فرهنگی و تمدنی افغانستان دانست و آن را به ملت افغانستان تبریک و مسئولین فرهنگی کشورمان تبریک عرض نمود. ایشان بیان نمودند که از حدود چند ماه قبل از برگزاری نمایشگاه هماهنگی های لازم با وزارت فرهنگ و اطلاعات افغانستان جهت شرکت ناشران افغانی از داخل افغانستان در این نمایشگاه انجام گرفت و تعاملات و هماهنگی های زیادی نیز با مدیران نمایشگاه انجام شد. ایشان همچنین فرمودند که یک تیم ۲۰ نفره متشکل از فرهنگیان و دانشجویان فعال در مدت برگزاری نمایشگاه همکاری های لازم را با رایزن فرهنگی و غرفه های افغانستان داشتند. ایشان همچنین بر شرکت فعال ناشران افغانی در نمایشگاه در سالهای آینده و همچنین همکاری مستمر فرهنگیان و دیگر نهادهای فرهنگی کشور در شرکت هر چه بهتر افغانستان در نمایشگاه های مشابه تأکید کردند.

آقای علی پور قائم مقام ستاد برگزاری نمایشگاه، غرفه افغانستان را دیدنی، فرهنگی و متفاوت از دیگر غرفه ها عنوان کرد. او همچنین استقبال بی نظیر و گسترده مردم را از غرفه افغانستان به یادماندنی توصیف کرد.

در طول برگزاری نمایشگاه نشست های ادبی و فرهنگی نیز توسط رایزن فرهنگی افغانستان با همکاری خانه ادبیات افغانستان و دیگر تشکلهای فرهنگی در سرای اهل قلم نمایشگاه انجام شد. نشست هایی نظیر « بررسی و معرفی زبان پشتو و دری افغانستان»، «بررسی وضعیت نشر و چاپ در افغانستان»، «نشست غزنی پایتخت فرهنگی جهان اسلام در سال ۲۰۱۳»، «نشست غزنی میراث فرهنگی مشترک جهان اسلام» و … با حضور کارشناسان ادبی و فرهنگی افغانستان برگزار گردید که استقبال خوبی را توسط بازدیدکنندکان به همراه داشت.

استقبال از غرفه های افغانستان در نمایشگاه امسال حیرت انگیز توصیف شده، به حدی که بیشتر اوقات از ۹ صبح تا ۷ عصر غرفه های افغانستان مملو از حضور مراجعین بوده است. شرکت جوانان، نوجوانان و دانشجویان افغانی و همچنین ایرانیان قابل ستایش بوده است. این استقبال به حدی بود که در روزهای پایانی نمایشگاه طبق تخمین مسئولین نمایشگاه روزانه بین ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر از غرفه افغانستان بازدید نمودند. (بازدید ازکل نمایشگاه کتاب تهران به طور میانگین روزنانه نیم میلیون و در مجموع شش میلیون نفر برآورده شده است).

در طول برگزاری نمایشگاه خبرگزاری های زیادی در محل غرفه های افغانستان حضور یافتند و گزارش های تصویری و مصاحبه های فراوانی از مردم و مسئولین غرفه ها و همچنین با رایزن فرهنگی افغانستان انجام دادند. غرفه افغانستان بیش از هر زمان دیگری مورد توجه رسانه ها و خبرگزاریها قرار گرفت. همچنین شخصیت های فرهنگی، علمی و سیاسی نظیر نمایندگان پارلمان، سفرای کشورهای خارجی، مسئولین نهادهای فرهنگی و هنری تعداد کثیری از مسئولین ناشران و … در محل غرفه های افغانستان حضور یافتند و ضمن بازدید از غرفه ها با مسئولین انتشارات افغانستان و رایزن فرهنگی کشورمان پیرامون موضوعات فرهنگی و چاپ و نشر و تعاملات فرهنگی و هنری گفتگو نمودند.

تعدد و تنوع ناشران افغانستان، حجم بالای کتاب های ارائه شده، تنوع در موضوعات کتاب ها، استقبال بی نظیر و حیرت انگیز مردم، مدیریت و هماهنگی موفق، اطلاع رسانی مناسب، برگزاری نشست های متعدد فرهنگی و هنری، پخش تصاویر مستند تاریخی و فرهنگی و اجتماعی از افغانستان، فضای مناسب و یکپارچه برای غرفه های افغانستان در حدود ۱۰۰ متر مربع، تزیین منحصر به فرد غرفه افغانستان با پرچم و پوسترهای مکانهای تاریخی و دیدنی کشورمان از ویژگی های غرفه افغانستان در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران بوده است.

عکسها از: معصومه قربانی، محمدعلی حیدری، هادی محسنی، مهدی حیدری

—————————–

تذکر:

به دلیل غوغای ناموجه خبرنگاران ایرانی و نیز تحریف سخنان من در سرای اهل قلم، نمایشگاه کتاب ۹۱ تهران، متن کامل سخنرانی ام را تقدیم شما خوانندگان عزیز می کنم. با این یاد آوری که این متن بدون کم وکاست از فایل صوتی پیاده شده و تنها تغییر مهم در آن این است که در متن سخنرانی سخنان دکتر سبحانی به دلیل کمبود وقت، نقل به مضمون شده بود. در این جا متن مستقیم جناب سبحانی از کتابش نقل شده است. امیدوارم فرصتی پیش بیاید که این طرح را بتوانم تاسال دیگر تبدیل به یک کتاب کنم.

به نام خداوند باران و گل

که بخشید از آسمان نان و گل

سلام و درود بر شما حضار گرامی و ارجمند، فرهیختگان و فرزانگان

بحث های آقای محمدی اگرچه ماهیتاً بحث های سنگینی هست اما با بیان شیوا و ساده ایشان بسیار شیرین بود و قابل استفاده. جا دارد که تشکر کنیم از مسئولین ارجمند سرای اهل قلم که محفل بزرگداشت غزنه را در سرای اهل قلم برگزار کردند و چرا که نه، غزنه در ۲۰۱۳ مرکزفرهنگی جهان اسلام اعلام شد. خدا را سپاس که جهان اسلام با همه ی دردمندی هایی که جناب مولوی صاحب کروخی اشاره فرمودند با همه ی سیاهی هایی که آفاق زندگی ما را در جهان اسلام به در بر گرفته، هنوز اون خردک شرر هایی در جهان اسلام هست که میاید از غزنه به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام تجلیل می کند و این را وظیفه جهان اسلام می داند که از یک برهه درخشان و تاریخی غزنه تجلیل به عمل آید. اگر غزنه بر جهان اسلام حق علمی و حق فرهنگی دارد این حق بر حوزه فارسی زبانان و دری زبانان دو برابر می شود. در حوزه ی زبان و ادب فارسی علاوه بر بعد علمی و فرهنگی غزنه یک حق ویژه دارد . من عرایض مختصرم را با عنوان غزنه شهر نخستین ها و شاهکار های ادب فارسی تقدیم شما می کنم اگر یک نگاه به تاریخ زبان و ادب فارسی بیندازیم به آسانی و شاید با یک کتاب از مرحوم بهار و شاید با یک کتاب تاریخ ادبیات فارسی آقای دکتر سبحانی در یابیم که بزرگترین شاهکار های زبان فارسی و ادبیات دری در بستر غزنه و عصر غزنویان متولد شده است از این فراتر غزنه بستر نخستین هاست در ادب فارسی. نخستین ها یعنی این که بسیاری از قالب های ادب فارسی در عصر غزنویان و در بستر غزنه پدید آمده است بسیاری از ژانرهای ادبی و بسیاری از موضوعات در غزنه شکل گرفته است که من به صورت مختصرا در اینجا خدمت شما توضیح میدهم. اولین حق غزنه حق ادبی است بر حوزه زبان فارسی. کسان، سروران و فرهیختگانی را من در جمع می بینم که وقتی به این لاطایلات ما گوش می دهند یعنی این که علاقه مندی و طبیعتا آشنایی هم به ادبیات فارسی دارند میدانند که سبک خراسانی در تاریخ ادبیات فارسی یک سبک فاخر، ارجمند، ارزشمند است که در این سبک آثار بسیار گران سنگی پدید آمده است. بعضی از صاحب نظران ادب فارسی معتقدند که دوره سبک خراسانی در تاریخ ادبیات فارسی تکرار ناشدنی است. همین سبک فارسی با این فخامت و و الایی در بستر غزنه و اکثرا در عصر غزنویان پدید آمده است بزرگترین آثار غزنویان همین آثاری هست که ما امروز در تاریخ ادبیات به عنوان شاهکارهای زبان فارسی درس می خوانیم.

نخستین ها

هم چنان که اشاره کردم بعضی از اتفاقات ادبی بعضی از قالب ها بعضی از مضمون پردازی ها در قالب ها اولین بار در عصر غزنویان برای اولین بار در بستر زبان فارسی اتفاق افتاده است که من فقط چهار نمونه از این نمونه ها را خدمت شما عرض می کنم،

۱٫ ابوسعید ابوالخیر نخستین شاعر زبان فارسی است که محتوای عرفانی و تصوف را وارد شعر کرده است. رباعیات ابو سعید ابوالخیر، عارفانه ترین و عمیق ترین مضمون های شعر فارسی را در بر دارد. و ابو سعید اولین کسی است که عرفان و تصوف را وارد شعر فارسی کرده است که در این جهت بر سنایی، بر عطار بر مولانا هم پیشینی دارد.

۲٫ سنایی غزنوی در خیلی از ژانرها و در خیلی از مضمون پردازی ها و ابتکارات و ابداعات جزء نخستین‌های شعر فارسی است و این در عصر غزنویان و در بستر فرهنگ غزنه این ابداعات انجام شده است. سنایی غزنوی اولین شاعری است که عرفان و تصوف را وارد غزل کرده است. ابو سعید، عرفان را وارد شعر کرده بود. سنایی نخستین کسی است که عرفان و تصوف و مفاهیم عالی مدحی و اسلامی ، مفاهیم عمیق کلامی اسلامی را وارد غزل و مثنوی کرده است. من از آقای دکتر سبحانی سخنی را نقل می کنم. ایشان می‌گوید:

“غالب شعرایی که بعد از سنایی به مسایل حکمی و عرفانی وارد می شدند، به آثار این شاعر نظر داشتند. اما باید گفت که انسجام و استحکام کلام و دقت در به کار بردن الفاظ و ترکیبات تازه و ایراد معانی دقیق در اشعار سنایی به حدی است که تقلید از وی را حتی برای شاعران بسیار توانا مشکل کرده است.” (دکتر توفیق سبحانی، تاریخ ادبیات ۲ تهران، دانشگاه پیام نور، ۱۳۸۱ص ۲۰) هر کسی که در طول تاریخ ادبیات فارسی به مضمون عرفانی نزدیک شده باشد نگاه به سنایی دارد و ایشان معمتقد است که کسی هم نتوانسته است جایگاه سنایی را در این جهت پر کند و یا قدم جای پایش بگذاراد.»

۳٫ مسعود سعد سلمان، فاخرترین سوزناک ترین حبسیات رادر عصرغزنویان در بندی خانه غزنویان سروده است. پیدا است که این بندی خانه سلطان محمود غزنوی هم یک بندی خانه ای بوده که در آنجا زندانی یا بندی از آزادی نسبی برخوردار بوده است. مسعود سعد در زندان شعر نوشته، با رقیبان مشاعره کرده کسانی که باعث شده مسعود سعد در زندان بیافتد آن را هجوکرده ا ند. آنها را افشا کرده در همین زندان. پس بنابراین یک آزادی هم برخوردار بوده زندانیان که مورد نظر ما نیست و هنوز ادامه دارد و یک ژانر مفهومی در ادبیات فازسی مطرح است این حبسیات شروع و اوجوش عصر غزنویان و مسعود سعد سلمان است

.
مسمط یکی از قالب های ابداعی منوچهری است. در عصر غزنویان در غزنه. ـ دوستان و حاضران می دانند که مسمط، یکی از قالب های مهم شعر فارسی است که هنوز هم وجود دارد و احتمال این‌که که با بعضی از گرایشهای پست مدرنستی در بعضی از کلاسیک سرایان موجود این قالب شعری دوباره بیاید یک بار دیگر قالب مسلط شود وجود دارد، این قالب توسط منوچهری در عصر غزنویان و در غزنه پدید آمده است، غزنه بستر شاهکارهای زبان فارسی است. آنچه گفتم نمونه ای از نخستین های زبان و شعر فارسی بود .

باز هم فرصت کافی نیست که در اینجا به صورت اجمالی و حتی فهرست وار به تمام این شاهکارها پرداخته شود مشهور است که دربار سلطان محمود غزنوی فقط ۴۰۰ تا شاعر داشته بنابراین ۴۰۰ تا شاعر را فقط اگر نام ببریم وقت ما پر می شود و کم می آید، شاهکار های زبان فارسی هم در تاریخ ادبیات فارسی هم وقتی که ورق بزنیم می بینیم که تمام شاهکار هایی که در زبان فارسی خلق شده، بخش عمده اش مربوط به دوره غزنویان است که در راس آن، شاهنامه فردوسی قرار دارد. این شاهنامه در عصر غزنویان و با تمام اختلافات قرائاتی که در تحلیل و منشاء آن وجود دارد و این که دربار غزنوی منشاء و عامل و مشوق بوده یا فردوسی اثرش را از قبل نوشته و برده در دربار ارائه کرده بالاخره این ها مباحث تاریخی و نسخه شناسی و… الان نمی شود به آن بپردازیم. ا ولی این شاهنامه این اثر گران سنگ و فاخر زبان فارسی که می تواند هویت ایرانی تلقی شود (ایرانی که می‌گویم به مفهوم عام حوزه ی تمدنی ما هست) در حوزه فلسفه این اثر گران سنگ هنوز ناشکافته مانده؛ در حالی که حامل خرد اویستاییست و از نظر فلسفی، از نظر سیاسی و جامعه شناسی بسیار بستر مناسبی برای تحقیقات جدیدی هست. باید گفت: این اثر گران سنگ به عنوان یک گنجینه گران بهایی ادب فارسی در بستر تمدن غزنه افریده شده است. شاعران دیگر را که باز هم از دیوان ها و اثارشان شاهکار های زبان فارسی است فرخی سیستانی است دیوان فرخی سیستانی در ادبیات ما بی نظیر است در عصر غزنویان سروده شده است عنصری بلخی با اثر معروف وامق و عذرا و همین طور خنگ بت و سرخ بت که در وصف تندیس‌های شهمامه و صلصال در بامیان سروده شده اینها از اثار شاهکارهای جاویدانه زبان فارسی است. شاعران دیگر و اثار این شاعران هم مثل سید حسن غزنوی ابوالفضل بستی، ابورافع هروی و دیگران هم اگر تحقیق شود یک بخش عمده ای از زبان فارسی و اثار گران سنگ و شاهکارهای زبان فارسی در عصر غزنویان پدید آمده است.

این در بخش شعر بود در بخش نثر، نثرها حامل محتوا های علمی، فنی، وفلسفی و کلامی و نجومی هم هست که فعلا ما به آن بخش ها کار نداریم امیدواریم دوستان دیگر این مباحث را بیان کنند. جهان اسلام وقتی غزنه را پایتخت فرهنگی بر می‌گزیند بیشتر به اعتبار این محتواهاست؛ محتواهایی که ابو علی سینا محتواهایی که بیرونی، محتواهایی که پدید آمده و برای اولین بار در جهان اسلام خلق شده در نثر هم بزرگترین آثار نثری ما در عصر غزنویان پدید آمده است با توجه به اشاره جناب امیری که وقت محدود است من اینجا عرض می کنم که شمس المعالی قابوس ابن وشمگیر ابولفضل بیهقی. .ابوالفضل بیهقی را شما هم در دوره دبیرستان می‌خوانید و هم در دوره دانشگاه و هیچ علاقه‌مند و نثر به ادب فارسی نیست که یک بار تورقی به این کتاب گرانسنگ بیهقی نکرده باشد. این کتاب بهیقی از آن آثاری‌ست که در عصر غزنویان پدید آمده است. و باز هم به قول آقای دکتر سبحانی “نویسنده مثل ابو الفضل بیهقی، چنان بر حوزه زبان تسلط وچیرگی دارد که در دوره های بعد نویسنده که همطراز او باشد به ظهور نرسیده است. در حقیقت او نثر ساده فارسی را با اثر خویش به مرحله رسانده است که دیگران حتی به آن نزدیک نشده اند “(دکتر توفیق سبحانی، هما ن ص ۳)

این یعنی این که جناب سبحانی، گلستان را هم در نظر دارد یعنی گلستانی که در قرن ۷ آفریده شده و الان از شاهکار های ما تلقی می‌شود ایشان کسی نیست که از زیبایی گلستان آگاهی نداشته باشد. ایشان می‌گو ید که تا حالا کسی به سلاست وزیبایی نثر بیهقی نثری نیافریده.

ابن سینا و آثار گران سنگ ابن سینا در حوزه های مختلف در عصر غزنویان آفریده شده است.و ازجمله آ نچه که شاهد مثال ما است، دانشنامه علایی است که به زبان فارسی با نثر زیبای ابوعلی سینا تحریر شده.
قابوس نامه عنصر المعالی کیکاوس در این عصر آفریده شده اثر گران سنگ عرفانی کشف المحجوب هجویری که هنوز هم یکی از منابع ارزشمند عرفانی و تصوف ما تلقی می شود در غزنه و در همین عصر آفریده شده. ترجمه رساله قشیریه که هنوز هم جامع‌ترین منبع برای مطالعه تصوف است در همین عصر آفریده شده

آثار نصرالله منشی در همین عصر آفریده شده و همین طور. مفصل است. ابن مسکویه، ابوالفرج اصفهانی، صاحب بن عباد وآثار دیگری را که ادم به یاد سخن اندیشمند و فیلسوف معاصر می افتد که او معتقد است خرد فلسفی با فارابی شروع می شود با ابن سینا در محاق می‌رود و از بین می رود. آدم وقتی حجم وسیع تحقیقات در حوزه های مختلف در این عصررا می بیند در تمام حوزه ها یک چنین قضاوتی برای ادم اتفاق می افتد که انگار در عصر غزنوی تمام آثارادبی و انواع ادبی آمده به اوج رسیده و در همان اوج باقی مانده و بقیه، خیلی در این میان کار زیادی نتواسته. من یکی مثنوی دارم به نام گل سرخ که چند بیتش درباره غزنین است با تقدیم آن رفع مزاحمت می کنم.

شهر ما «حضرت غزنین» بخوان

محترم داشته گل را باران

غزنه باغی ز بهار زابل

زان همه نقش و نگار زابل

زالش آیینة نام پدران

رستمش نامور ناموران

رونق شعر دری از غزنه

«نامورنامه» بری از غزنه

غزنه سبک قلمش بیهقی است

مشرب فلسفه‌اش ذنبقی است

بوسعید از دل این خاک شکفت

شور مجدود از این تاک شکفت

شهر ما زادگه هجویری

«کشف»ش از شهر خدا تصویری

عشق از این خطّه به دهلی پر زد

گشت تا تاج محل را در زد

بردرش دُرّ دری را حک کرد

در جهان هنر او را تک کرد

شأن او شوکت اهرام شکست

نیلگون آینه در آب نشست

واسلام…

متاسفانه متولیان فرهنگی ایران با دستکاری در تاریخ و فرهنگ منطقه اطلاعات نادرستی به مردم خود داده اند و این ذهنیت را در آنها ایجاد کرده اند که بود و نبود زبان و فرهنگ فارسی متعلق به محدودة فعلی ایران است. آنها با نامگذاری بخشهایی از ایران فعلی به خراسان و سیستان و زابل، آن ذهنیت انحصاری را تقویت کرده اند. در بارة بقیه مکانها، مثل بلخ و بخارا و مرو و کابل و زابل و غزنی و… گفته اند مال ایران بوده و حالا جدا شده و در نیتجه هر افتخاری هم که متعلق به آن شهرهاست در واقع متعلق به ایران فعلی است. در حالیکه اگر نیک بنگریم خواهیم دید آن شهرها محدوده های کوچک و فرعی نیستند که از تنة اصلی جدا شده باشند. بلخ و بخارا و غزنی، مراکز رشد این فرهنگ و پایتخت های این تمدن بوده اند. در واقع بحث اصل و فرع در این جا غلط است. همه این مناطق میراث داران فرهنگ و تمدن مشترک است و همه به طور برابر از آن سهم دارند. بلکه سهمی که مناطق بیرون از ایران فعلی در رشد و بالندگی فرهنگ مشترک فارسی داشته اند بسی بیشتر از ایران فعلی است. به این القاب دقت کنید: عزنوی، بلخی، بخارایی، مروزی، سمنگانی، سجستانی، کابلی، جبلی، دهلوی، لاهوری، فاریابی، گنجوی. این ها منتسب به شهرهایی است که همه در بیرون ایران فعلی است. عین بحث در شاهنامه مطرح است.

واقعاً سهم ایران فعلی در شاهنامه چه اندازه است که ایرانیان آن را ملک طلق خود دانسته و دیگران را از آنها بی نصیب می دانند؟ کافی است یک نگاه به جغرافیای شاهنامه بیاندازیم. مناطقی چون، کابل، زابل، غزنین، نیمروز، سمنگان، بلخ، بست، هری، بامیان، هلمند، قندهار نام شهرهایی است که تنها در افغانستان فعلی واقع است. زادگاه رستم بززگترین پهلوان اسطوره ای شاهنامه زابل است که در جنوب غرب کابل قرار دار(نه آن زابلی که در ایران فعلی است). رودابه مادر رستم هم کابلی است. قتل گاه رستم هم کابل است و اگر برفرض قبری هم داشته باشد در کابل خواهد بود. بنابراین اگر افغانها شاهنامه را از خود بدانند، بیجا نخواهد بود. به همان اندازه که شاهنامه سخن از ایران فعلی گفته، سخن از افغانستان فعلی گفته. پس سخن از اصل و فرع و مکلیت انحصاری کاملا نابجاست.

اگر محقیقین افغانی سخن از میراث مشترک می زنند و مدعی نقش مناطقی مثل غزنی و بلخ در رشد و انکشاف فرهنگ و تمدن مشترک می شوند، نباید رگ گردن همکیشان ایرانی شان متورم شود و داد از غارت میراث فرهنگی برآرند. (تیتر گزارش خبرگزای مهر چنین است:شاهنامه زیر گوش مسئولان ارشاد به یغمای افغان‌ها رفت!/ ایرانی‌ها کوتاه نیامدند) (منبع: http://www.facebook.com/jawad.khawari.5)

در همین ارتباط جناب قنبرعلی تابش نیز در یادداشت کوتاهی در فیس بوک خود نوشت:

غوغای خبرنگاران ایرانی در باره مفاخر عصر غزنوی

دیروز در نمایشگاه کتاب در سرای اهل قلم نشستی برگزار شد که در آن جناب اسد الله امیری شوکت علی محمدی , مولوی کروخی و من شرکت داشتیم. در این جلسه جناب شوکت علی محمدی با عنوان “جغرافیایی تاریخی غزنین باستان” سخنانی را ایراد کردند ومن هم با عنوان “غزنه شهر نخستین ها و شاهکارهای ادب فارسی” نکاتی را تقدیم کردم . با تاسف خبرگزاری مهر از این نشست گزارشهای غیر واقعی و نا مطلوبی را ارائه کرده اند که ممکن است باعث تحریک احساسات برخی از ایرانی ها شود. توضیحی را که می توانم در باره این گزارش ها بیان کنم این است که من هر گز نگفته ام که این شاهکارهای ادب فارسی مال افغانستان است. وهر گزهم نگفته ام که مال ایران نیست. بلکه تنها گفته ام که این شاهکارها در بستر تمدن غزنه و غزنویا ن پدید آمده است. این کجایش نفی ایران است؟! وحتی تصریح کردم که غزنین جزء تمدن زبان فارسی و ایران باستان بوده است. آیا این سخن به مفهوم به یغما بردن شاهنامه است؟!آیا امانت داری یک خبر نگار چنین است؟!. گاهی هم برداشت خود شان را از صحبت های ما به نام ما گزارش کرده اند. به هر حال امید وارم خبر نگاران عزیز قدری منصفانه تر بنویسند. اگر خبرنگاران ایرانی در تمام موارد در تهیه گزارشها و اطلاع رسانیهای شان برای مردم ایران و جهان اینگونه عمل کنند وای به حال مخاطب بیچاره !

در زیل گزارش مهر را تقدیم شما می کنم:

در نمایشگاه کتاب/

شاهنامه زیر گوش مسئولان ارشاد به یغمای افغان‌ها رفت!/ ایرانی‌ها کوتاه نیامدند

محققان افغان در نشستی درباره میراث مشترک فرهنگی جهان اسلام شاهکار جهانی فردوسی را تولید تمدن غزنویان و تاریخ غزنه در افغانستان دانستند.

به گزارش خبرنگار مهر، نشست «غزنی؛ میراث مشترک فرهنگی جهان اسلام» عصر امروز در سرای اهل قلم برگزار ‌شد که در این نشست شوکت علی محمدی، قنبرعلی تابش، مولوی کروخی و اسدلله امیری (رایزن فرهنگی افغانستان در ایران) بدون حضور صاحبنظران امور فرهنگی از کشورمان شرکت داشتند.

تابش در این نشست گفت: تاریخ غزنی پر از شاهکارهای شعر فارسی است و بسیاری از شاعران فارسی زبان، شاهکارهای خود را در بستر فرهنگ غزنی تولید کرده‌اند. بسیاری از قالب‌ها و اشعار ماندگار در ادبیات فارسی زیر سایه جریان فرهنگی تمدن غزنی متولد شده‌اند. وقتی غزنی را به عنوان پایتخت فرهنگی جهان اسلام برمی‌گزینند، اهمیت دادن به محتواهایی است که برای اولین بار توسط دانشمندانی چون ابن سینا در قلمروی حکومت غزنویان و سلطان محمود غزنوی تولید شده‌اند. آثار ابن سینا در عصر غزنویان تولید شده و قابوس‌نامه عنصرالمعالی کیکاووس در این عصر آفریده شده است.

وی افزود: مسمط یکی از قالب‌های زیبای فارسی است که امروز هم می‌تواند قالب مسلط شعر فارسی باشد که توسط منوچهری ابداع شد و این ابداع زیر سایه فرهنگ و تمدن غزنویان در غزنی روی داد. همان‌طور که دکتر سبحانی درباره شیوایی متن تاریخ بیهقی سخن گفته و چنین انسانی به شیوایی زبان سعدی در کتاب گلستان واقف است، تاریخ بیهقی از نظر شیوایی از گلستان هم پیش‌تر است. تاریخ بیهقی اواخر حکومت سلطان محمود و بعد از آن زمان حکومت سلطان مسعود غزنوی را در برمی‌گیرد. شیوایی و تاثیرگذاری کتابی چون شاهنامه هم متاثر از فرهنگ و تمدن غالب غزنی بود و فردوسی هم شاهنامه را به درباره غزنویان یعنی سلطان محمود تقدیم کرد.

تابش خاطرنشان کرد: عرفان هم که به همت ابوسعید ابوالخیر وارد ادبیات فارسی شد در سایه فرهنگ غزنی رشد کرد و ادبیات عرفانی فارسی را شکوفا کرد. سنایی غزنوی هم که مفهوم عرفان را وارد قالب غزل کرد، مدیون فرهنگ و تمدن غزنی است.

دیگر مدعوین این برنامه هم سخنانی مانند کروخی بیان کردند و شاهکارهای ادبیات فارسی را مدیون سال‌های حکومت غزنویان دانستند.

در حال حاضر این نشست به پایان رسیده و مدعوین، حاضران و مسئولان سرای اهل قلم مشغول بحث و گفتگو درباره مواضع نادرست و انحصارطلبانه این ادبیان افغانی هستند. شدت انتقاادات به حدی است که برخی از حاضران ایرانی خواستار برپایی مناظره‌ای با حضور ادبیان ایرانی شدند.

در این میان، علی شجاعی صائین، مدیرعامل خانه کتاب با حضور در محل برگزاری نشست با انتقاد شدید از کارشناسان افغان، خواستار مباحثه جدی بین صاحبنظران ایرانی و آنان شده است. خبرنگار مهر در تلاش است در این باره با نمایندگان فرهنگی افغانستان در این نشست به گفتگو بنشیند.

لینک مستقیم: http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1599556

خانم برشکی در این فلم انگیزه و پیدا یش برقع (چادری) را در افغانستان به تصویر کشیده و به بررسی گرفته است.
در اخیر خانم برشکی به سوالات زیاد اشتراک کنندگان جواب داد.

به تصویر کشیدن فلم مستند برقع که استعمال آن مخالف حیثیت انسانی بیان شده و مبارزه بخاطر محو کامل میراث فرسوده استعمار انگلیس در افغانستان با همیاری نوکران دست نشانده شان رواج یافته وجیبه همه انسانهای با فرهنگ بخصوص طبقه زن کشور ما شمرده میشود که به جز افغانستان در هیچ کشور اسلامی دیگر و حتی عربستان سعودی طرف استفاده قرار نگرفته و نخواهد گرفت.

انگلیس دولت دلخواه خویش را سر انجام در افغانستان حاکم ساخت و از طالب زن ستیز تا هنور حمایت میکند.و مع الاسف دورانی را که برای زنان و مردم محروم کشور خوشبختی می آورد، در فلم نکوهش شده است.
فلم به زبان های دری و انگلیسی تهیه شده و جملات فارسی آن به زبان انگلیسی در صفحه ی سینما ترجمه میشد.

گرچه طرح قتل عام، نسل کشی و محو فرهنگ هزاره ها که از سال ها پیش و بعدا (در دوران حکومت طالبان) ریخته شده بود که در ان زمان انفجار و تخریب بودا در بامیان، قتل عام های یکاولنگ- بامیان و مزارشریف وفشارهای اقتصادی بالای هزاره ها را عملی نمودند ودر اثر همین فشارها ما شاهد موج عظیمی از مهاجرت مردم هزاره، از هزاره جات بدیگر نقاط کره زمین بخصوص درپاکستان، ایران و ممالک غرب بوده ایم. بعد از سقوط حکومت طالبان این گروه از جایی که به وجود آمده بود به همانجا برگشت. اکنون شورای کویته مقر بقایای همان طالبان شکست خورده است که بارها در افغانستان حمله های تروریستی را انجام میدهد. منابع مالی گروه طالبان در دورانی حکومت طالبان درافغانستان از طریق سفارت این گروه از عربستان سعودی به اسلام آباد و بعد به افغانستان انتقال میافت که تا هنوز ادامه دارد. این کمک ها به خاطر همین سیاست های ضد شیعه ی عربستان سعودی در پاکستان بود که بعد ها این متحجران سخت اندیش درقبال هزاره ها بجای تضاد مذهبی تضاد قومی را بخود گرفته وقتل عام مردم هزاره به کار عادی گروه های تروریستی مانند سپاه صحابه، لشکر جنگوی، القاعده و گروه طالبان در افغانستان و پاکستان تبدیل شده است که امروز این گروه ها، هزاره های پاکستان را دشمن خود پنداشته و مورد حملات سنگین و مرگبار قرار میدهند و دولت پاکستان نیز در مقابل آنها هیچ اقدامی نمی کنند چرا که قدرت این گروه، امروز در داخل پاکستان به حدی رسیده است که مقامات دولتی جرات گرفتاری و مجازات آنها را ندارد.جامعه ی هزاره دراشکال متفاوت همیشه قربانیان قتل عام و نسل کشیها بوده ودرحقیقت نسل کشی مردم هزاره ی کویته ی پاکستان، به تداوم نسل کشی وقتل عامها ی مردم هزاره درافغانستان می باشد. تصفیه ی قومی هزاره ها درکویته ی پاکستان بخشی از یک دسیسه ی کلان استخبارات نظامی پاکستان است که با استفاده ازگروه طالبان والقاعده عملی میشود تا ثبات وامنیت منطقه رابه چالش بکشاند.اما نسل کشی وقتل عام های زنجیره ای مردم هزاره ی کویته ی پاکستان از مدتی بدینسو تشدید بیشترپیدا کرده است که جنایات اخیر،شکل جدیدی ازنسل کشی قومی درشهرکویته ی پاکستان است همه بخوبی میدانند که درعقب همه ی این حملات دستهای مرموزی شبکه های تروریستی قرار دارند که آنان حضورهزاره ها را در کویته ی پاکستان خارچشم دانسته وتلاش دارند تاعقده های شکست خودها را در افغانستان با هدف قراردادن هزاره ها جبران نمایند . دست های پشت پردۀ این کشتار های بی رحمانه را، که با اهداف مشتعل سازی جنگهای نژادی و قومی ، براه انداخته شده ودرطی مدت چند سال اخیر این اعمال جنایتکارانه ی فاشیستی بیک زخم ناسور مبدل وخاطره ی جنایات دوره ها ی امیرعبدالرحمان جلاد- گروه طالبان و کوچی های طالبی را دوباره در اذهان مردم هزاره ی سراسر دنیا زنده میسازد. تداوم این جنایات پلان شده از جانب دست های پنهان و آشکار کشورهای منطقه بخاطر منافع استخباراتی، جنگ روانی علیه یکدیگر شان، ایجاد نفاق و نفرت میان گروه های قومی و مذهبی است و ادامه این اعمال به مثابه جنایت ضد بشری، تبعیض و پخش نفرت از جانب سازمان های استخباراتی ذیدخل در منطقه بوده که انان محرک اصلی این جنایات ضد بشری میباشند.
گروه های تروریستی افراطگراه پشتون تبار برای کشتار جمعی و انفرادی مردم هزاره ی در شهرکویته دوهدف را دنبال مینمایند یک – ترسانیدن مردم هزاره و مجبورنمودن انان به کوچ اجباری ازشهرکویته تا بدین وسیله تعداد کثیری ازاقوام پشتون تباررا دراماکن تخلیه شده ای آنان جابجا نمایند دومی- زهرچشم نشان دادن برای هزاره های داخل افغانستان را نیز مدنظر قرارداده تا مناطق با امنیت هزارستان مرکزی راازطریق کوچیهای طالبی وعوامل دیگری از گروه های تروریستی نا امن سازند.شهرکویته مسلخ و قتلگاه انسانها به جرم هزاره بودن،نمایش صحنه تراژید وخونین درتئاتر حکومت حامی تروریسم و افراط گرائی در پاکستان است که ،پایه های قدرت پوشالی شانرا این حکومت براستخوان های اجساد انسانِ هزاره استوار میسازد.ولی ازبرکت قطرات خونهای سرخ رنگ شهیدان کویته وحماسه بی بدیل مقاومت غرب کابل و شهدای افشار ، مزار شریف، بامیان و یکاولنگ، شطی از خون در بستر تاریخ ستم، جریان یافته است کویته اکنون ، به کربلای نسل کشی تروریستان مبدل گردیده است وقاتلان بد نام هزاره های کویته در برزخ سیاه شب پرستان تاریخ، زندگی جهنمی ولعنت ابدی خلق الله را نصیب خواهند شد.

اتحاد و یکپارچگی شرط اصلی مقاومت در برابر جنایات علیه مردم هزاره است و ازهمه ی فعالین سیاسی , فرهنگی و نهادهای اجتماعی هزاره های سراسردنیا تقاضا میشود که نگذارند تا بیشتر ازین جنایات نسل کشی مردم هزاره درپاکستان وافغانستان گسترش یابد.که برای ، قانون مداری، حقوق بشر و ترویج ارزش های والای انسانی کار کرده و برای آگاهی افکار عمومی جهان از تاریخ و فرهنگ مردم هزاره دست صلح و دوستی به طرف تمام ملت های جهان بدون در نظر داشت رنگ، نژاد و مذهب دراز نمایندهزاره ها باید با اعتراضهای گوناگون ازطریق محافل, مجالس واعلامیه های اعتراضی این جنایات نا بخشودنی را تقبیح و افشا و فریاد قربایان این فاجعه را به گوش جهانیان برسانند و نهاد های بین المللی، بویژه سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا وعفو بین الملل، محکمه بین الملی لاهه نیز مکلفیت انسانی برای جلوگیری ازتداوم نسل کشی مردم هزاره ها درپاکستان وافغانستان دارند که با وارد نمودن فشارسیاسی لازم برحکومتهای پاکستان و افغانستان جهت پایان بخشیدن به این جنایات هدفمند نسل کشی و تصفیه قومی بی رحمانه ی هزاره ها در کویته اقدام وازتکرارکشتارهای دسته جمعی هزاره ها درکویته پاکستان جلوگیری نمایند. برادران و خواهران هزاره افغانستانی و پاکستانی امروز مردم داغدیده ای هزاره ی کویته ازشما تقاضا دارند که با این حرکت عظیم اعتراضی مردم مظلوم هزاره کویته را همکار و زندگی را پاسبان باشید ، مرگ را محکوم و مرگ فروشان را رسوا ونابود سازید. اینجاسخن تنها از قومی بنام هزاره نیست ! بلکه سخن از هستی در مقابل نابودیست! سخن از زندگی در مقابل مرگ است چه نیکوست همه باهم فرهنگ منفور، ویرانکننده و کشتارخشن و ترور وو حشت را درسراسر جهان محکوم کنیم و فرهنگ ، انسان دوستی، صلح پروری و خردورزی را تقویت ونهادینه کرده و اندیشه ای فرا قومی و فرا جغرافایایی را ایجاد نمائیم یکبار دیگر شهادت شهدای اخیر کویته را به خانواده آنان، مردم عزیزو سربلند هزاره در کویته و شما عزیزان عزادار تسلیت عرض می نمایم وفاجعه کویته ی پاکستان به عنوان سند جنایت” دربرابرچشم آفرینندگان آن،وسند مظلومیت”مردم هزاره درپیش چشم مدعیان حقوق بشر باقیخواهند ماند . ومن الله التوفیق نهم – ماه – می – سال ۲۰۱۲